Rdza na lubczyku – konieczne lustracje plantacji

 Na plantacjach lubczyku należy zwrócić szczególną uwagę na objawy rdzy. Choroba ta objawia się zwykle pojawianiem się drobnych, żółtawych lub chlorotycznych plam na górnej stronie liści, którym od spodu odpowiadają wypukłe, pylące skupienia zarodników o barwie żółtopomarańczowej do rdzawobrunatnej. W miarę rozwoju infekcji liście brunatnieją, zasychają, mogą się deformować i przedwcześnie zamierać, co ogranicza powierzchnię asymilacyjną oraz pogarsza jakość surowca zielarskiego. Na lubczyku w Europie, także w Polsce, opisywano rdzę powodowaną przez Puccinia bornmuelleri.

 Rozwojowi choroby sprzyja wysoka wilgotność powietrza, długie zwilżenie liści oraz słaba przewiewność łanu. Zarodniki rdzy są łatwo przenoszone z wiatrem i kroplami wody, dlatego ryzyko porażenia wzrasta przy zraszaniu nadziemnym, zagęszczeniu roślin oraz utrzymującej się wilgoci na liściach. W takich warunkach infekcje mogą szybko obejmować kolejne rośliny i prowadzić do wyraźnego pogorszenia zdrowotności plantacji.

 Należy prowadzić regularne lustracje roślin, zwłaszcza starszych liści oraz dolnych partii łanu, gdzie pierwsze objawy często są najlepiej widoczne. Po stwierdzeniu porażenia trzeba usuwać i wynosić z plantacji silnie porażone liście i resztki roślinne, ponieważ pozostawienie ich zwiększa presję infekcyjną. W ochronie duże znaczenie mają także działania profilaktyczne takie jak poprawa przewiewności, unikanie nadmiernego zagęszczenia, ograniczenie długości zwilżenia liści oraz nawadnianie w sposób, który nie sprzyja utrzymywaniu się wody na częściach nadziemnych.