Tarczniki na Phoenix canariensis – sygnał ostrzegawczy dla roślin zielarskich pod osłonami
W obiektach szklarniowych pojawienie się tarczników na palmie Phoenix canariensis należy traktować jako sygnał ostrzegawczy również dla innych roślin utrzymywanych pod osłonami, w tym roślin zielarskich. Tarczniki są szkodnikami ssącymi, które uszkadzają tkanki roślinne, powodując osłabienie wzrostu, żółknięcie, deformacje, zamieranie fragmentów liści, a przy silnym zasiedleniu także zrzucanie liści i wyraźne pogorszenie kondycji roślin. W warunkach szklarniowych są szczególnie problematyczne, ponieważ często trafiają do obiektu wraz z nowym materiałem roślinnym i przez dłuższy czas mogą pozostawać niezauważone.
Należy dokładnie przejrzeć nie tylko porażoną palmę, ale również sąsiednie rośliny zielarskie i ozdobne. Szczególną uwagę trzeba zwrócić na ogonki liściowe, nasady liści, nerwy, spodnie strony blaszek oraz miejsca osłonięte, gdzie młode stadia szkodnika mogą być trudne do zauważenia. W przypadku tarczników skuteczna ocena zagrożenia wymaga regularnych lustracji, ponieważ dorosłe osobniki pozostają nieruchome i są chronione twardą osłonką.
Podstawą ograniczania populacji jest szybka izolacja porażonych roślin, usunięcie silnie zasiedlonych liści lub fragmentów roślin oraz poprawa higieny obiektu. W praktyce bardzo ważne jest także ograniczenie wnoszenia do szklarni roślin już zasiedlonych oraz systematyczny monitoring nowego materiału. Przy tarcznikach zabiegi wykonane zbyt późno są zwykle mało skuteczne, ponieważ dorosłe osobniki są słabo podatne na działanie wielu preparatów kontaktowych. Najwrażliwszym stadium są młode, ruchliwe larwy, i to właśnie na ten moment powinny być ukierunkowane działania ochronne.
W integrowanej ochronie można wykorzystywać metody mechaniczne i fizyczne, takie jak ręczne usuwanie skupień szkodnika, wycinanie silnie porażonych części oraz zabiegi preparatami olejowymi, które działają kontaktowo i mogą ograniczać liczebność tarczników. Trzeba jednak pamiętać, że przy tarcznikach jeden zabieg zwykle nie wystarcza, a skuteczność zależy od bardzo dobrego pokrycia rośliny oraz właściwego terminu zastosowania. Dobór środka chemicznego lub biologicznego powinien zawsze być oparty na aktualnej etykiecie i polskiej rejestracji dla danej uprawy oraz miejsca stosowania.
