Uwaga na wełnowce i mączliki w uprawach szklarniowych roślin zielarskich

W uprawach szklarniowych należy zwrócić uwagę na pojawienie się wełnowców (Pseudococcidae) oraz mączlików (Aleyrodidae). Obecność tych szkodników stwierdzono na oleandrze, co należy traktować jako sygnał ostrzegawczy również dla roślin zielarskich utrzymywanych pod osłonami. Mączliki są częstym problemem w szklarniach i mogą zasiedlać szeroki zakres ziół, m.in. miętę, lawendę, melisę, rozmaryn, majeranek, oregano, szałwię, bazylię i werbenę cytrynową. Wełnowce także należą do typowych szkodników obiektów szklarniowych i roślin doniczkowych, a we wczesnej fazie łatwo pozostają niezauważone, ponieważ ukrywają się w miejscach osłoniętych.

Obie grupy szkodników wysysają soki roślinne, przez co osłabiają wzrost roślin, powodują żółknięcie, deformacje oraz pogorszenie jakości surowca. Dodatkowym problemem jest wydzielanie rosy miodowej, na której rozwijają się grzyby sadzakowe. Zanieczyszczenie liści i pędów przez spadź oraz sadzaki obniża zdrowotność i wartość użytkową roślin zielarskich.

Należy prowadzić systematyczne lustracje roślin, zwłaszcza na spodniej stronie liści, na młodych przyrostach, w kątach liści oraz w rozwidleniach pędów. W przypadku mączlików pomocne są żółte tablice lepowe i regularna kontrola liści, natomiast przy wełnowcach konieczna jest bardzo dokładna ocena wizualna, ponieważ często skupiają się w miejscach trudno dostępnych. Szczególną uwagę trzeba zwrócić na rośliny nowo wprowadzane do szklarni oraz na rośliny ozdobne utrzymywane w tym samym obiekcie.

Rośliny silnie zasiedlone należy odizolować, a w razie potrzeby usunąć z obiektu. Kluczowe znaczenie ma higiena szklarni: usuwanie resztek roślinnych i chwastów, kontrola materiału wnoszonego do uprawy oraz szybka reakcja po stwierdzeniu pierwszych ognisk szkodników. Wczesne wykrycie ogranicza ich rozprzestrzenianie się na kolejne rośliny zielarskie.