Zagrożenie ze strony ślimaków
Problem szkodliwości ślimaków w Polsce nasila się z roku na rok i obejmuje uprawy rolnicze, sadownicze, ogrodnicze oraz roślin ozdobnych. Szkodniki te występują zarówno na otwartych plantacjach, jak i pod osłonami, gdzie uszkadzają nasiona, sadzonki, bulwy, korzenie, liście, pędy, kwiaty i owoce.
Na początku sierpnia na wielu plantacjach trwają żniwa oraz zbiory owoców i warzyw. Utrzymująca się wilgotna pogoda, zwłaszcza po opadach deszczu i przy temperaturze powyżej 20°C, nadal sprzyja aktywności ślimaków. W tym okresie monitoring powinien koncentrować się przede wszystkim na ocenie ich obecności w dojrzewających uprawach i zebranym plonie. Za próg ekonomicznej szkodliwości przyjmuje się 6 osobników na 1 m² lub 3 ślimaki odłowione w jednej pułapce.
Do gatunków stwarzających największe zagrożenie należą ślinik pospolity (Arion vulgaris), ślinik wielki (Arion rufus), pomrowik plamisty (Deroceras reticulatum) oraz pomrowik mały (Deroceras laeve).
Najpoważniejsze straty w uprawach polowych ślimaki powodowały we wcześniejszych fazach rozwoju roślin, niszcząc kiełkujące ziarno, siewki oraz młode rośliny pszenicy, kukurydzy i rzepaku. Skutki tego żerowania są widoczne również przed żniwami w postaci przerzedzonego łanu i obniżonego plonowania. Na stanowiskach silnie opanowanych przez te szkodniki straty mogą lokalnie sięgać nawet 50%.
Bezpośrednio przed zbiorami szczególnego znaczenia nabiera ryzyko zanieczyszczenia plonu śluzem, odchodami oraz obecnością ślimaków. Obniża to jakość handlową warzyw, owoców i nasion, przyczyniając się do dalszego wzrostu strat ekonomicznych. Pozostawione zanieczyszczenia mogą również sprzyjać rozwojowi patogenów grzybowych, bakteryjnych i wirusowych. Problem jest wyraźnie widoczny na plantacjach porzeczek, malin i borówek, gdzie wstężyk ogrodowy (Cepaea hortensis) oraz wstężyk gajowy (Cepaea nemoralis) mogą pozostawać na liściach i owocach aż do chwili zbioru.
Ze względu na trwające lub zbliżające się zbiory, możliwości chemicznego zwalczania ślimaków są ograniczone. Ewentualne zastosowanie moluskocydów musi być zgodne z etykietą danego środka, zakresem jego rejestracji oraz wymaganym okresem karencji. Na tym etapie najważniejsze są regularne kontrole plantacji, usuwanie ślimaków z miejsc zbioru i ograniczanie dostępności wilgotnych kryjówek.
