W okresie czerwca i lipca na malinie obserwowano rozwój nekroz zlokalizowanych wokół pąków (zamieranie przypąkowe, sprawca Didymella sp.) głównie na pędach odmian letnich, jak również pierwsze objawy zamierania podstawy pędów o różnej etiologii (zidentyfikowani sprawcy objawów to grzyby z rodzajów: Paraconiothyrium sp., Fusarium spp., Alternaria oraz Botrytis cinerea, Verticillium dahliae, Stemphylium vesicarium).

W ostatnim czasie obserwujemy wzrost zagrożenia ze strony patogenów bakteryjnych, które pojawiają się na nowych roślinach żywicielskich. W 2024 roku na terenie województw wielkopolskiego, dolnośląskiego i podkarpackiego odnotowano przypadki występowania bakterii patogenicznych na roślinach, które dotychczas nie były ich gospodarzami.

(Delia radicum L.)

W dniach 20.08 do 22.08 2024 roku w uprawie kapusty głowiastej na polu doświadczalnym w Skierniewicach zaobserwowano wzmożoną aktywność osobników dorosłych II. pokolenia letniego śmietki kapuścianej. Liczebność odłowionych osobników/1 pułapkę wynosiła średnio 20.08. - 27 osobników; 21.08 – 39 osobników, a 22.08 – 20 osobników.

 W roku 2024 przebadano rośliny buraka cukrowego pochodzące z województwa: wielkopolskiego, dolnośląskiego, pomorskiego oraz zachodnio-pomorskiego pod kątem obecności wirusów. Rośliny charakteryzowały się objawami w postaci żółknięcia liści, często rozpoczynającego się od szczytów i brzegów blaszek liściowych, deformacji powierzchni i mozaiki.

W roku 2024 obserwowano wzmożoną obecność infekcji wirusowych w uprawach roślin strączkowych tj. grochu siewnego (Pisum sativum), łubinu białego (Lupinus albus), łubinu żółtego (Lupinus luteus), łubinu wąskolistnego (Lupinus angustifolius) oraz bobiku (Vicia faba L. ssp. Minor). W uprawie grochu i bobiku za pomocą metod molekularnych (reakcja RT-PCR ze starterami specyficznymi) najczęściej stwierdzana była obecność przenoszonej przez mszyce grochowe (Acyrthosiphon pisum) ostrej mozaiki grochu wywoływanej przez kompleks wirusów: pea enation mosaic virus I (PEMV I) i pea enation mosaic virus II (PEMV II) oraz mozaiki i liściozwoju grochu wywoływanej przez wirusa mozaiki grochu przenoszonego z nasionami (pea seed borne mosaic virus, PSbMV). Ostra mozaika grochu charakteryzuje się objawami w postaci enacji żyłek liściowych, mozaiki i chlorozy liści, więdnięcia i obumierania wierzchołków roślin oraz deformację strąków lub nasion. Infekcja PSbMV może zaś powodować mozaiki i przejaśnienia nerwów oraz charakterystyczne zwijanie blaszek liściowych na spodnią stronę. Co więcej, wirusy te mogą występować w mieszanych infekcjach czego efektem są często bardziej nasilone objawy chorobowe. Obydwa wirusy mogą powodować znaczące straty w uzyskiwanym plonie nasion.

Sierpień to miesiąc, kiedy trwa zbiór nasion kopru włoskiego, przeznaczonych do siewu. Bardzo ważne jest aby zebrać materiał, kiedy jest on już dojrzały. Baldachy kopru włoskiego w czasie występowania słonecznych dni z wysokimi temperaturami, często przyjmują ciemną barwę mimo, że nasiona nie osiągnęły jeszcze pełnej dojrzałości. 

Na plantacji wiesiołka dwuletniego (Oenothera biennis) zaobserwowano zmianę zabarwienia płatków kwiatowych. Naturalnie żółte płatki zaczęły przybierać barwę czerwoną. Takie objawy często świadczą o wystąpieniu porażenia septoriozą (spowodowaną przez grzyb Septoria sp.). Częściej objawy septoriozy występują w początkowym okresie rozwoju rozety liści wiesiołka (fot. 1). Zauważyć można wtedy czerwienienie brzegów liści. Barwa czerwona może nawet przyjmować odcień fioletowy. W późniejszym rozwoju rośliny porażonej przez septorię, barwę czerwoną obserwować można na kwiatach. Choroba może wpłynąć na obniżenie plonu nasion. Przy niewielkim nasileniu objawów, chore rośliny należy usunąć z pola. Choroba występuje ogniskowo.

Papryka roczna dojrzewa w sierpniu. Na niektórych uprawach zaobserwowano występowanie szarej pleśni, spowodowanej przez grzyb Botrytis cinerea L. Patogen bardzo często poraża owoce. Porażone owoce papryki mają nieregularne kształty , szare plamy , na których pojawia się charakterystyczny wilgotny nalot.

Barszcz Sosnowskiego (Heracleum sosnowskyi Manden.) i barszcz Mantegazziego (Heracleum mantegazzianum) to rośliny inwazyjne z rodziny selerowatych (Apiaceae), należące do grupy blisko spokrewnionych gatunków pochodzących z rejonu Kaukazu. Należą one do jednych z największych roślin zielnych, nierzadko osiągając wysokość 5 metrów. Różnice w cechach morfologicznych obu gatunków są na tyle niewielkie, że uwzględniając zmienność populacyjną, praktycznie nie można ich odróżnić po cechach zewnętrznych. Gatunkiem niekiedy mylonym z barszczami jest, osiągający często również imponujące rozmiary (jednak zwykle znacznie mniejszy i wyraźnie inny), arcydzięgiel litwor (Angelica archangelica), różniący się m.in. kształtem baldachów, które są wyraźnie kuliste. Ze względu na ekspansywny charakter i stwarzane zagrożenia dla środowiska i zdrowia ludzi, barszcze kaukaskie zostały umieszczone na liście inwazyjnych gatunków obcych (IGO) stwarzających zagrożenie dla Unii i rozprzestrzenionych na szeroką skalę (Dz.U. 2022 poz. 2649).

 Przędziorek chmielowiec (Tetranychus urticae) to znany szkodnik różnych roślin uprawnych, który podobnie jak mszyce czy wciornastki odżywia się sokami roślinnymi. Szkodliwe są zarówno postacie dorosłe jak i larwy. Jest spotykany w uprawach polowych, pod osłonami, ale także jest szkodnikiem roślin domowych. Pajęczak od wielu już lat jest notowany także w zasiewach kukurydzy (w tym cukrowej, popcorn, ozdobnej), jednak w ostatnich kilku sezonach wegetacyjnych jego pojawy są coraz częstsze i lokalnie już daje się obserwować poważniejsze uszkodzenia roślin. Sprzyjają mu lata upalne i dość suche. Obserwacje IOR-PIB wskazują, że najliczniejsze jego pojawy są w południowej i środkowej Polsce, ale pajęczak uszkadza także uprawy na północy kraju. Jest to gatunek zasiedlający cały kraj. Rok 2024 jest kolejnym sezonem, w którym w południowej i środkowej części Polski notuje się lokalną wysoką liczebność przędziorka chmielowca, któremu sprzyjają wysokie temperatury i małe opady deszczu.